GRÓÐRARÓÐUR

Tungur er tigandi gróður, søgdu tær gomlu, men tær søgdu so nógv tær gomlu, tá tær fóru út í urtagarðin at staðfesta tað tær hugsaðu, meðan teir gomlu vóru á útróðri og hugsaðu, at tungur er tigandi róður, ja, teir søgdu so nógv  teir gomlu, innantanna.





-

TRÆÐRIR

tráðurin
rundan um
steikina
er áhugaverdari
at kjakast um
enn tráðurin
gjøgnum hana
tá bókmentirnar
verða ov seigar
at tyggja





-

HATTA

Hetta minnir ov nógv um tað sum stendur her.










*

TAÐ SUM IKKI VERÐUR SAGT

at eitt spor byrjar í havanum,

at egið dámar betur tann villa russiska havan enn tann 

vælbarberaða enska,

hvat um havin var fullur av orðum? (tað er hann sjálvandi eisini)

undir súreplatrænum krógvar poetikkurin seg saman við 

ideologiini: har vespurnar seinni fara at elska tey falnu 

coxsúreplini,

í einum urtagarði skalt tú ikki bara lesa millum reglurnar men 

eisini 

millum orðini,

ikki henda løgna útsøgnin, at tað minnir ov nógv um tað sum 

stendur á hansara bloggi,

bloggurin er ein skaldslig royndarstova tá hann ikki er eitt einmans 

tíðarrit,

nógv av tí sum stendur á blogginum er tikið úr bókum í gerð og 

einki forgjørt er í tí,

ein samandráttur av Reglum (1984) stóð árið fyri í tíðarritinum 

Brá, 

men eingin segði, tá bókin kom 

út, at hatta minnir ov nógv um tað sum stóð í Brá, Feðgar á ferð hjá 

Heðini Brú stóð eisini fyrst

í Varðanum og tá hon kom út sum bók var tað eingin sum segði at 

hatta minnir ov nógv um tað sum

stóð í Varðanum,

og ikki aftur hetta her "er hetta ein skaldsøga"! Harrajesus, eru vit 

komin nakra leið í bókmentasøguni

 í Føroyum? Ja vit standa sum hønur og skrava og skrava og skrava 

og skrava niður í tað sum vit 

einki vita um. Ikki so løgið at ein fær so fá ummæli og lesarar, 

kunnleikaloysi og  ókunnleikaalskur hálsfevnast,

Hvat fanin er ein 

skaldsøga? Eg veit væl at tað er ljótt at banna, men við hvørt riggar 

tað 

eins og klassisk ironi sum als einki

hevur við spei at gera. Merkir skaldsøga (roman/novel) annað enn 

nakað sum ber nakað nýtt eins og 

nýggjheitir/tíðindi? Hava tit nakran tíð hoyrt um form? Øgiliga 

stuttligt hann sjálvir at pápi tín brúkti 

formar til at stoypa garðar og húsagrundina við. Men teir formarnir 

vóru alt ov líka, alt ov javnir, tí

eru húsini - og garðurin - so keðiliga siðbundin.

Nietzsche sigur upprunan til skaldsøguna vera dialogarnir hjá 

Platon. Vit kunnu ella kunnu ikki siga at

upprunin ella hugskotið til fragmentarisku skaldsøguna eru 

fragmentini hjá Herakleitos. Hetta má

fegin mótsigast ma. av mær sjálvum.

Eri so troyttur nú men kundi kundi hugsað mær at hildið fram tá eg 

eri minni troyttur,


*

Dagin eftir spýði hann knettir,

at einki verður gjørt burtur úr, at bókin er til minnis um tríggjar 

aðrar bøkur,

at bls. 105 - 143 eru allar sum tær eru spák í skóginum har 

søgusigarin býr (Keypmannahavn verður ofta nevnt av 

ummum við ongum s´i, men lítið og einki snýr seg um tann býin 

burtursæð frá 

kjallaramálningardøgunum)  við  tonkum/minnum ið loysna og 

festast 

á slíkum ferðum, og tað eru líka nógv minnir frá trýssunum sum 

frá hálvfjerðsunum og fírsunum og hálvfemsunum og nullunum og

ikki minst: tíggjunum, gamalt var at geva rættlesaranum rætt í 

øllum tó við einum undantaki - teir mugu fyri alt í verðini ikki fáa 

hundrað % rætt!-  á síðu 105 áttandu reglu úr erva, havi eg skrivað 

um "hálvskuskøddu skógvar" og tað var ikki gott fyri tærnar hjá 

fræga rættlesaranum sum vildi rætta til "hálkuskøddu", men eg helt 

við mítt, tí tað var gamalt hjá okkum - og tað kundi rættlesarin frægi 

ikki vita - at tá mann læt seg í hálvhosur uttan á skógvarnar ella 

stivlarnar, ja so var mann hálvskuskøddur, slíkt kann tú heldur ikki 

krevja, at fólk, sum ikki eru uppvaksin í málsliga kreativa og 

musikalska Tórshavn, vita.

Ein bátur úti á fjørðinum droymir. Køld dýr krógva seg.

Hann spælir leiklutin sum leiklutur.

Har fara vit at ganga tá beinini verða sum gummi.

Og har fara vit at ganga tá beinini verða sum viður.

Og har fara vit at ganga tá beinini verða sum stál.

Og har fara vit at ganga tá beinini verða sum mold.

Og har fara vit at ganga tá beinini verða sum vatn.

Og har skulu vit ganga tá beinini verða sum bein.

og tað sum ikki verður sagt er eisini tey ummælini Rusturin 

ongantíð  fær. Til dømis í Sosialinum sum ikki hevur hýst ummæli

av nøkrum av mínum verkum í skjótt tíggju ár. Einki hjálpti at 

blaðið  fekk eitt mentanarískoyti einaferð um mánaðin. Á teimum

skúlagentulayoutaðu síðunum eru bara pláss fyri ummælum av 

Sprotskum bókum og lummaskúvapseudohugleiðingum um eitt

canadiskt millumskald sum er lítið frægari, skaldsliga sæð, enn

handa Trille ið sami lummaskúvapseudohugleiðari umrøddi í 

sjútiárunum .  

Og so kom stundin, tá alt tað sum verður sagt, fær ein enda hóast 

tað ikki verður sagt.

Endin er hesin: eingin hevur heldur varnast ella gjørt vart við at tað 

stendur eitt ö ístaðin fyri o á síðu 67. Sjálvt meistarligi rættlesarin 

fann tað ikki. Men tað stendur har enn og gevur tekstinum meining.

Og rusturin gevur vindinum meining meðan trøini sveiggja í 

honum. 


- 

OH SAMTÍÐ SAMTÍÐ HVÍ FÓRT TÚ FRÁ MÆR

Athugavert okkurt av tí Jonhardur, skyldmaðurin í Vestmanna, segði í teirri larmandi mentanarkaffisendingini hjá Jinglu-Gunnari (nær fer onkur í kringvarpinum at gera sendingar við ongum ífyllutónum?). Ikki tað, at hann ikki lesur aðrar bøkur enn tær hann fæst við sum forleggjari og undirvísari. (So er tað ikki løgið at hann saknar samtíðarbókmentir, tá hann ikki lesur aðrar bøkur enn tær, hann sjálvur fæst við; eg vil fegin heilt ósmæðin viðmæla mínar egnu td. "Útvølir, "Heimvitisferðin" og ikki minst "Rustur sum viður og vindur" sum viðgera samtíðina, annars vildi eg meint, at allar bókmentir sum skrivaðar verða í samtíðini eru samtíðarbókmentir. Amen.) Nei, tað mest áhugaverda var, at hann saknaði at hoyra frá akademikarunum í almenna orðaskiftinum, Eg havi fyrr eftirlýst teir her á blogginum, men lítið hevur hjálpt. Eg haldi at eg veit, hví vit aldrin hoyra frá teimum. Tað er tí at teir eru nakrir helvitis ræðuskítar. Samtíðarræðuskítar! Amen.

MONGUM BRESTUR

Ætlaði at skriva eina rúgvu av orðum her, men eg havi ikki tíð.
Og eg skrivi bara eina reglu aftrat so tygum kunnu lesa millum reglurnar.











_

EITT SINDUR UM FORNSKÁLVÍKST

Ikki sørt smástuttligt og -hugnaligt at lurta eftir Súna á Breddanum og Heðini Gjóvskaldi í útvarpaðu kultursendingini í Kringvarpinum. Teir vóru vendir við ávegis til Skálvíkar at luttaka í mentanarvirðislønarhandanini (tak hatta orðið upp aftur og aftur, skjótari og skjótari), og settust í útvarpsstovuni at tosa um skálvíksskald. Heðin Brú, K. O. Viderø og Hans Dalsgaard. Frægir menn haldi eg so við. 

Tað var mest tí teir tosaðu um Viderø, at eg skrivi hetta, eisini tí at eg júst havi endurlisið "Ferð mín til Damaskusar". Nógv hevur verið sagt um málið hjá Viderø. Onkur sigur at hann er bara ein krukka, tí skrivar hann soleiðis. Havi eisini hoyrt onkran sagt, at soleiðis tosaðu teir gomlu skálvíkingarnir. Tað trúgvi eg ikki, ella so hava teir verið ólukksáliga gamlir. Haldi ikki at hann er so torførur at lesa, sum so nógv halda, orðafrágreiðingarlisti er eisini afturi í bókunum. Jú viðhvørt kann ein argast av málinum, og geva tí rætt, sum sigur, at málið er í so krukkut, ella pottasligt sum tað eitur á nýføroyskum, tó ikki náttpottasligt. Hann er heldur ikki altíð heilt konsekventur. Men aftur hesa ferð mundi eg verðið forargaður av einum orði. Tað er tá hann fortelur um, hvussu bangin pápi hansara var um hann, tá hann fyrstu fór av landinum til Danmarkar, og hann skrivar á blaðsíðu 46: 

" - Men faðir varð sitandi uppi ásamt móður. Í heysi hans gekk nú mangt og hvat aftur, sum hann havdi lisið í reyvaraskaldsøgum, til dømis av Sherloc Holmes ella av Conan Doyle; - soleiðis britist honum londini fyrir útan Føroyar liggjandi í tí vonda, - og móðir sinnaði honum. " 

Lortur liggur á tí, at hann ikki veit, ella helst hevur gloymt, at Conan Doyle skrivaði um Sherlock Holmes, men verri við orðinum reyvarskaldsøga. Hví nevnir hann tær tað? Røvaraskaldsøgur? Man hetta vera fornt skálvíksmál? Hann kann ikki halda, at krimihøvundar eru reyvarar, tí konufólk skriva eisini reyvaraskaldsøgur. Snúgva hesar bøkur seg um reyvarar, ella eru tað bara reyvarar, ið lesa slíkar bøkur? Kanska onkur kann hjálpa mær, tí eg eigi ikki sjálvur nakra fornskálvíkska orðabók.






,