torsdag den 23. januar 2014

HALDA TIT IKKI EISINI TAÐ



Tað er ólukksáligt sum tað er keðiligt á facebook. Tað er so óalmindiliga keðiligt á facebook. Eg skilji ikki at nakað kan vera so keðiligt sum facebook. Facebook er tað keðiligasta á jørð. Eisini tað keðiligasta á himni um facebook var har uppi. Facebook er bara tað keðiligasta sum er til. Eg kenni nógv keðiligt men einki er so keðiligt sum facebook. Tað er heilt ótrúligt sum facebook er keðiligt. Tað ber yvirhøvur ikki til at forklára hvussu keðiligt facebook er. Facebook er bara tað allar allar keðiligasta. Tað er bara so mega mega keðiligt á facebook tí facebook er barasta so keðiligt. Eg kundi ikki droymt um at nakað var so keðiligt sum facebook. Facebook er bara ein stórur keðiligur niðurtúrur. Facebook keðir meg til deyðis. Eg veit ikki hví nakar hevur uppfunnið nakað so keðiligt sum facebook. Er facebook uppfunnið tí at verðin skal verða ein stór keðilig facebook. Tað er sjúkliga keðiligt á facebook. Hvussu ber tað til at nakað er so keðiligt sum facebook. Tað er heilt ófatiligt at facebook kann vera so keðiligt. Um nakað yvirhøvur kann verða keðiligari enn facebook so skuldi tað fingið eina stóra gullmedalju. Tí facebook er altíð allarfremst í keðiligheit. Einki annað hevur heldur nakrantíð verið so keðiligt sum facebook. Trúgvi heldur ikki at nakað fer at verða so keðiligt sum facebook. Facebook er bara eitt stórt keðiligt hooooooooooooooooooooooooooooooooooooooool.


onsdag den 22. januar 2014

FYRRAPARTUR




meðan
hon tekur
lortin upp
eftir hund sín
hugsar hon um
hvat hon skal keypa til døgurða
til mannin og børnini

sjálv
skal hon einki hava














,

lørdag den 18. januar 2014

TAÐ KOMANDI FARNA



Tað sum er farið, kemur ongantíð aftur, siga sum so syrgiligani, men hevði tað bara verið so, tí tað er nevniliga so forbiðið, at tað sum er farið, kemur altíð aftur, um tú enn hevur hampiliga gott minni





tað sum kemur
fer ongantíð aftur
siga summi so syrgiligani
men hevði tað bara verið so
tí tað er nevniliga so forbiðið
at tað sum kemur
fer altíð aftur
um tú enn hevur
hampiliga góða gloymsku

søndag den 12. januar 2014

BÓKALAKSADAGAR



hví hugsi eg um bókadagarnar? er tað tí eg ikki havi hugsað um teir, síðani eg var á teimum einaferð í november? nei, tað er tí at eg hugsaði um laks. føroyskan alilaks sum dálkar okkara havumhvørvi og gøgn. tí á bókadøgunum var sjálvandi borðreitt við hesum forkolaða alilaksinum niðri í einum betongaðum kommunalum glashúsi við tí misvísandi navninum perlan. longu umborð á flogfarinum verður laksurin trýstur niður í teg. var eisini á bókamessu í gøteborg fyrraárið og tá vóru hesi laksalíkini eisini sett á tær føroysku bøkurnar. og eg havi frætt at hann eisini verður trýstur niður í týskarar og onnur á bókamessuni í frankfurt. laksurin skal lokka útlendingar at koma til føroyar og at keypa føroyskar bøkur. bøkur ja. tað vóru eisini bøkur á bókadøgunum. men ikki serliga góðar bøkur. onkur góð skaldsøgu og nøkur góð yrkingasøvn. annars tær vanligu triviellu krimibøkurnar við einum morði á hvørjari blaðsíðu. konubukarabøkur um konur sum lata seg buka av monnum er tað nýggjasta nýggja og sum vit helst fara at síggja nógv til í framtíðini, fólk elska øll sløg av harðskapi. krimibøkurnar vóru byrjanin, síðani komu konubukarabøkur og tað næsta verður helst mannfólkabukarabøkur og barnabukarabøkur. og so vóru eisini  skipabøkur í hópatali. tær eru eisini rættiliga populerar. skipafidusbøkurnar. eisini um skip sum gingu burtur eru pengar í. ein tunnan sentimentalan tekst og nógvar fotomyndir so selur lortið. haldi at vit føroyingar fara illa við okkara sjólátnu. fyrst verða andskræmiligir minnivarðar settir yvir teir, sum havið tók, um landið alt og síðani verða upp aftur andskræmiligari bøkur skrivaðar um teir. okkurt frægari átti minnið um teir uppiborið. annars var hugnaligt á bókadøgunum. tú hittir nógv fólk sum sjálvandi ikki keypa tína bók. bókahandilin sum var har, seldi bøkur í tonsatali. skipabøkur, krimibøkur og lættar og leskiligar kókibøkur sum so saman vera settar á ein bestseljaralista sum vísir hvussu lítið skil bókahandlarar hava fyri bókmentum.  hjá teimum snýr tað seg bara um pengar sjálvandi. og pengar eru ikki í góðum bókum. tí eru góðir høvundar altíð so fátækir. eg gjørdi eisini steinprent og las upp saman við øðrum á hesum døgum. summi høvdu navnaskelti á bringuni. so síggjast kundi hvør hevði rætt til ókeypis laks og vín sjálvandi eisini. men har var eisini annað at fáa enn laksur. tí til miðmála, sum summi kalla frokost, bar til at fáa suppu, salat ella bæði tvey. eg fekk mær suppu. haldi tað var høsnasuppa. og tá eg so siti og súpi suppuna, kemur ein velbastaðmaður, sum skuldi spæla kontrabass aftan fyri eina syngjandi jakobinu, yvir til mín. hyggur niður á meg og sigur: nei eg vildi bara vita um tú brúkti pirpinssneis ella skeið at súpa við! og so sat eg eftir og hugsaði at tað kanska var eitt gott hugskot, at fari og gjørt pirpinssneisir, sum eisini kunnu brúkast sum súpuskeiðir, heldur enn at skriva bøkur sum tú ikki fært eitt oyra fyri í hesum íverksetaratíðum.

lørdag den 11. januar 2014

GULUR VINDUR





nú fari eg
ein speglvendan túr
út og inn í málið

tað kennist sum
at ganga síðulens
meðan tú pissar

og rópar mamma hjálp
eg havi mist málið burtur
í mínum egna gula hyli

sum vindurin
hevur spjatt
í allar ættir







-

fredag den 10. januar 2014

TANN GIKTAPRÝDDI FØROYSKI DANSURIN BIÐUR UM KALYPTISKAN HEILIVÁG EINA ØLD FRAM OG TVÆR AFTUR



Tað gongur støðugt framá tá eg ikki eri á aljótini. Eg tori sjálvandi ikki at spegla mær og samanlíkna meg við hana. Men skriftina vil eg fegin samanlíkna meg við tá eg fari sjaggandi út ímillum trøini. Myrkrið er bliknað nakað í síðstuni, tó er tað ikki gránað. Tað torir enn at reiggja og sveiggja sum í nátt tá tað vaggaði meg í blund. Og tá eg vaknaði aftur fór eg yvir til telduna og segði: aljóta aljóta mín, teg vil eg ikki tendra, tí blíði blýantur mín skal eiga henda dagin so hesin verður eins blíður og hann.

PROKURISTISKUR KJÁLKABRUNI Í RINGUM SÓLARGANGI SO OG SO NÓGVAR DAGAR ÁÐRENN TRIÐJA SUNNUDAG Í TRINITATIS






Eg skrivi ikki nógv á mínum bloggi, men tað er tí at eg skrivi mest við blýanti. Haldi at alt sær so ljótt út á alnótini. Alnótin er eitt tað ljótasta uppfinnilsi eg veit um. Tey flestu brúka hana eisini sum bukku. Teldugrafikk og fidusfotoshopping fáist eg ikki við. Tað er alt ov lætt. Har er eingin tyngd í. Eingin dýpd. Haldi ikki at mjørki og býantur hava nógv til felags annað enn at Smyril fer kortini suður.