VAL

við lummunum
fullum av
regni
fór hann
suður eftir
at halda frí
og at droyma
um okkurt annað
enn eld
og fiskar
sum ikki dugdu
at svimja
tí teir líktust
so nógv fólki
sum altíð
bíta á








.

L Í V I Ð

e i t t  l í t i ð
h o s t  e r
l í v i ð

s u m  e i t t
p u n t u t  
l u m m a t u r r i k l æ ð i
m i n n i s t  v i ð
s o r g b l í d n i

d e y ð i n
e i n  b r a k a n d i
p r u m p u r

s o  h o y r i t ó l i ð
d e t t u r  a v  o y r a n u m
n i ð u r  á  k i s t u l o k i ð

o g  l í k i ð
v a k n a r





.

FERÐ

tú hevur ikki bara
fulla ferð á ferðini
men eisini á møðini
friðinum og svøvninum

sjálvt grótið úti í haganum
liggur har við fullari ferð
so eingin annar kann koma fram um

allir mínir dreymar
eru langt framman fyri meg
úti í onkrari fjarari stjørnuskipan
eingin hevur hoyrt um
tí tey hava so nógva ferð á sær





.

SÍÐSTI GUVUR

øskusólin
andar
míni orð
gerst
til minnir
á
gloymdum
roykmána





;

EIN DAG

ein dag

hittast vit øll aftur
í teirri knortlutu fjøruni

kanska onkur glíður
í slímutum slíggi

men tað ger einki
so leingi vit eru á himnum

og ikki fáa ilt
sum teir einglar vit eru







.

YVIRLÝSING

tá heystið
er komið
og leyvið
fer upp aftur
á greinarnar
og jólini
verða hildin
her norðri 
í hitanum
meðan víndrúvur
og tomatir
regna
av himni
komi eg
aftur til tín
og krevji
kærleikan
tú tókst 
frá mær




.

FYRIREIKING

havi nóg illa blundað
so droymi eg
at eg skal pakka
tí eg skal flyta
eg veit ikki hvar
vil bara burtur
hvussu nógvar bøkur
orki eg at hava við mær
og hvussu nógvar orki eg at geva burtur
skal eg brenna mínar myndir
ella geva tær til onkran
sum kann selja ella geva tær víðari
klæðini tveiti eg burtur
tað er lýtt og eg kann vera nakin
men tað tyngsta at flyta eru øll minnini
sum eg beri í mínum høvdi
skal eg ikki fyrst skriva tey niður
og senda tey við postinum
til mín nýggja bústað
sum eg ikki kenni enn
um eg 
í veruleikanum 
skal flyta
tá eg einaferð vakni


.