EITT SINDUR UM MÁLIÐ

Og so verður ein kallaður manschauvinistur. Høvdu fyrrv. konur mínar hoyrt. So høvdu tær rist við høvdinum. Tí eg eri alt annað enn tað. Eina av størstu grundunum til, at mær ikki dámar tær skipaðu religiónirnar, er teirra kúging av kvinnuni  - skal eg heilsa frá mínum Guði.

Málið hevur mín stóra áhuga. Eisini tað minni pena. At sita undir øllum sum fólk siga. Og hvussu tey siga tað. Minnist umborð Bliki, sum eg var við sum 16 ára gamal. Har var gilt av suðringum umborð. Tá eg var 14 ár var eg í praktikk umborð á Smyrli (tann sum Kjartan smíðaði), so eg kendi væl suðringar og tað suðriska, eins og tað var vanligt at suðringar stukku inn á gólvið í kioskini hjá okkum. Ein ungur dekkari var ikki liðugur við okkurt, at múnja, minnist meg rætt. So sigur ein av teimum eldri við hann, at tað mátti hann gera sum skjótast, annars kom bátsmaðurin og skræddi nossini undan honum. Eg visti longu væl tá, at tað ikki bókstaviliga merkir, at bátsmaðurin hevði skrætt nossini undan honum. Men han hevði fingið av grovfílini. Skelda, deila bæði við eiðum og forbannilsum. Sjálvt ikki tann altíð so populistiskt korrekti teknarin á Sosialunum skilir hetta. Hann um tað.

Tað letur ikki til, at fólk skilja slíka talu longur. Nógvir norðingar til dømis halda, at suðringar standa og skeldast, tá teir skemta saman. Tey ræðast teir. So tað kemur ikki óvart á, at onkur prinsessa, sum aldrin hevur livað lívið, men hevur fingið eina fína útbúgving og starv beinanvegin við góðari løn, húsi, heimi og bili, fer upp at hvína um manschauvinistar, tá minni fín orð verða brúkt.

Verðin um okkara leiðir er eisini voðin meira trongskygd. Puristisk og moralistisk. Á skorpuni, yvirflatuni. Tað er í dag meiri vanligt at vera falskliga blíður enn at vera tann tú ert.  Øll skulu vera so forferdilga siðilig og smíla falskt og vera "jalig". Sjálvt Jógvan bispur brúkar hvønn sunnudag ljótorðið "jaligur" í hvørjari einastu av sínum sukursøtu klummum á Vovvapissitalinum. Við ósmakligari konfirmatiónsskrift. Altíð gott at vera jaligur, sigur bispur, sjálvt HIV-jaligur er eftir øllum at døma gott at vera. Og tú mást endiliga ikki finnast at tí skeiva, tí so ert tú eitt forkelað grenj. So tað er ikki løgið, at kirkjan er í stórari kreppu. Sunnudagar hyggi eg viðhvørt at gudtænastuni í DR og tá øtist sjálvt eg. Kirkjan er vorðin fullkomiliga ófarlig. Prestarnir standa og tosa við kirkjufólkið sum um tey eru smábørn. Kirkjan minnir meir og meir um ein yvirpedagogiskan barnagarð. Sum nú førstulávintssunnudag, tá fór prestur gudhjálpimær í ein gekkaskort, meðan hann moraliseraði um allar hesar maskurnar, vit av og á fóru í. Prestur man halda, at Jesus situr uppi á einum skýggi og er nøgdur, tí nú sita tey og hugna sær og eru "jalig". Guð ger hann ei! Hann er um at vamlast av hesum hugnaliga, "jaliga" keðsemi!

Eg leggi fanin hann galið meg ikki í at vera "jaligur"(hvør er tann skøndilin sum er komin við hesum orði?) tá  eg m.a. verði háðaður fyri at eg sum smádrongur var happaður vegna mín rustaða hárlit. Haldi heldur ikki, at eg fekk nakran skaða av hesi happing. Verri var við teimum hørðu lúsingunum, mítt lítla smádreingjahøvd fekk. Royttur upp eftir hárinum. Síðani oyrunum. Síðani aftur lúsingar við knýttum neva. Lærarin m/k var bøðilin. Tað skal fanin hann dansimeg eingin koma og háða meg fyri. Serliga ikki fólk sum ikki hava serliga nógv millum oyruni. Tá svari eg, akkurát sum tað passar mær. Og tað hevur einki við manschauvinismu at gera. Og so at - bara fyri at tekkjast offurleiklutinum - at knýta hetta til annað sexistiskt hatur á netinum, er nakað helvitis tvætl. Mær dámar heldur ikki øll hesi ókvæmisorðini, um tað skal vera. Og so yvirhøvur ikki, tá tey eru brúkt uttan humor. Annars er hesin harði tónin komin við teimum vulgeru betongfeministunum, sum hava gjørt nógv um seg seinni árini í Norðurlondun. Eg veit ikki hvat allar hesar eita. Bitter-fittan, Jetta Hansen o.a. Og summir menn bíta sjálvandi á, og tá eru tær klárar við offurleiklutinum. Sjálvt um tær vóru áleyparin.

Soleiðis eru teir hóvligu feministarnir (feministur er kallkynsorð!) vónandi ikki. Tær eru helst vorðnar meiri pragmatiskar við tíðini og duga at skilja, at slíkt sum kynskvotur er fávitska sum gongur út yvir góðskuna.

Eg veit ikki um allir menn (kanska islamistar undantiknir) um okkara leiðir ganga inn fyri javnrættindum millum kynini. Eg hopi tað. Eisini um eg verði álopin av einum manni, ella konu og kallaður pikkansjosa, mogghøvd, reyvarhol og tað sum verri er.  So fari eg ikki aftur ímóti at kalla hann manschauvinist.








.

TVEY

Bjørkin spyr meg

hvørjum fanin eg

gløi eftir Eg sigi

at eg gleðist yvir

hennara vakurleika

Hon spyr meg

um eg ætli mær

at fella seg

og saga seg sundur
 
og gera bókahillar 

burtur úr sær   Svari nei

men helst skrivi

eg eina yrking

um hana   Tað

sleppur tú ikki

sigur hon og slepp

tær á hundan og

til annars skal eg

detta á teg   Og tá

verði eg vaktur

av bussinum sum

eg standi og bíði

eftir















.

KYNSKVOTUSKALDSKAPUR

hann hon
hon hann
hann hon
hon hann
hann hon
hon hann
hann hon
hon hann
hann hon
hon hann
hann hon
hon hann
hann hon
hon hann
hann hon
hon hann
hann hon
hon hann
hann hon
hon hann
hann hon
hon hann
hann hon
hon hann
hann hon
hon hann
hann hon
hon hann
hann hon
hon hann
hann hon
hon hann
hann hon
hon hann
hann hon
hon hann 
hon hann
hann hon
hon hann
hann hon
hon hann
hann hon
hon hann
hann hon
hon hann
hann hon
hon hann
hann hon 
hon hann
hon hann
hann hon
hon hann
hann hon
hon hann
hann hon
hon hann
hann hon
hann hon
hon hann
hann hon
hon hann
hann hon
hon hann
hann hon
hon hann 
hann hon
hon hann
hann hon
hon hann
hann hon
hon hann
hann hon
hon hann
hann hon
hon hann
hann hon 
hon hann
hahahaho
hohohoha
hahahaho
hohohoha
hahahaho
hohohoha
hahahaho
hohohoha
hahahaho
hohohoha
hahahaho
hohohoha
hahahaho
hohohoha
hahahaho
hohohoha
hahahaho
hohohoha
hahahaho
hohohoha
hahahaho
hohohoha
hahahaho
hohohoha
hahahaho
hohoohha
hahahaho
hohohoha
hahahaho
hohohoha
hahahaho
hohohoha
hahahaho
hohohoha
hahahaho
hohohoha
hahahaho
hohohoha
hahahaho
hohohoha
hahahaho
hohohoha
hahahaho
hohohoha
hahahaho
hohohoha
hahahaho
hohohoha
hahahaho
hohohoha
hahahaho
hohohoha
hahahaho
hohohoha
hahahaho
hohohoha 
rraguððð! 
hanna og
hanus og
hanus og 
hanna og
hanus og
hanna og
hanus og
hanna og 
hanus og
hanna og
hanus og
hanna og 
hanus og
hanna og
hanus og 
hanna og
hanus og
hanna og
holgar og 
horencia
og horencia
og holgar
og horencia
og holgar
og horencia
og holgar
og horencia
og holgar
og horencia
og holgar
og hanna
og horencia
og hanus














-

HER STENDUR

Her stendur Einki. Bispur sigur at vit skulu

tosa pent. Ein flokkur av krákum kráar

sín boðskap oman fyri garði mínum.

Tær eru á veg vestureftir. Eg standi her.

Kvørkveggjurnar báðar sita á mínum súreplatræi

og tiga minst ein mánaða aftrat. Kynið

hevur einki við mál at gera. Kynið er 

kitling. Tað hevur kavað í átta svøvnar.

Eg havi gloymt at givið fuglunum

vegna skaldsligt veingjarbrot.

Ellishjólbørurnar standa og peika

upp eftir tí eg vil ikki koyra tær

burtur. Ein heilsugóð møði

kann syngjast um teirra fagurleika.

Leyvið kemur aftur

tí skógurin er góður

og hann ger sær ikki far um

mína ella tína øði. Eg elski

teir gomlu ljóssteyrarnar.

Eg trúgvi ikki uppá

at teir kunnu fellast.








-

EIN MYND

Ein Tina í Kitligarði við lítlari snorbremsu næstan à la Adolf hevur lagt mynd av nøkrum av bókum mínum í eini ruskpøs út á físibókina. Tað sær út sum um Tina hevur spinað á bøkurnar men kanska er tað bara fløtaskúm av onkrari kaku, hon hevur fingið í skeivan háls, tá hon hevur lisið bøkur mínar, sum hon so hvørt hevur koyrt í pøsina.

KREDDA

til tykkum

sum aldrin

banka uppá:



eg trúgvi bara

uppá verulig

spøkilsir











-

KIRKJUR

Í dag verða 17 kirkjur stongdar í Danmark, tí danir ganga ikki so illa í kirkju sum føroyingar. Nógv orðaskifti hevur verið um, hvat kirkjurnar so skulu brúkast til. Nettohandlar sigur ein. Bingosalar  sigur onkur annar. Moskéir (uha uha!) sigur onkur triði.

Hetta eru vakrar kirkjur. Og eg haldi, at eftir sum vit ikki hava nakrar vakrar kirkjur í Føroyum, at vit føroyingar skulu bjarga hesum Guðs húsum.

Í Føroyum hava vit ongar rættiligar, snøggar kirkjur. Eina ferð fóru teir undir ein katedral í Kirkjubø, men hann bleiv aldrin liðugur. Føroyskar kirkjur líkjast rætt og slætt skúrum við einum torni á. Summir av hesum skúrum hava fingið nakrar bøkkar slongdar uppá seg, so teir skulu síggja eitt sindur serføroyskir út. Føroyskur byggisiður, Guð bevari meg væl! Bygt er eisini uppí summar av hesum skúrum, so teir síggja út sum flakavirkir við kirkjutorni á.

Nei tit. Vit skulu heita á danska kirkjumálaráðharran um, at hann flytir - stein fyri stein - hesar kirkjur til Føroya. So vit eisini kunnu hava okkurt arkitektoniskt at reypa okkum av. Onkrar av kirkjunum sum stongdar verða, eru helst frá katólskari tí, og tá dugdi kirkjan at byggja (ikki smíða kirkjur, vit smíða skúrar t.d.) kirkjur, og kundi staðið sum dómkirkja í Havn. Og núverandi barakkdómkirkja í Havn kundi verið latin brøðrunum og so kundi Jazzfelagið fingið Ebenezer.

Í staðin fyri at hækka blokkin kunnu danir geva føroyingum hesar stongdu kirkjur. Teir núverandi kirkjuskúrarnir runt um í landinum kunnu latast fornminnissavninum at goyma gamlar lutir í, torvhakar, leypar, snældur og hvat alt slíkt annars eitur. Og tær nýggjastu føroysku kirkjurnar úr betongelementum, tær kunnu brúkast til at stoypa betongelementir til flaka- og niðursjóðarvirkir.